Το ξεπούλημα, η κάθαρση και ο... γύφτος

Το ξεπούλημα, η κάθαρση και ο... γύφτος

Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ ART,  τεύχος 337 στις 31 Οκτωβρίου 2013 Δήμητρα Μυρίλλα Η αρχαιολογική υπηρεσία δεν έχει λεφτά ούτε για βενζίνη, εργαζόμενοι βγαίνουν σε διαθεσιμότητα, την ώρα που άλλοι προσλαμβάνονται μέσω ΜΚΟ με συμβάσεις δουλοπαροικίας, σωστικές ανασκαφές δίνονται σε ιδιωτικές εταιρείες. Ένα σενάριο επιτυχίας του υπουργείου Πολιτισμού Από λογιστική σκοπιά είναι πράγματι εντυπωσιακό. Ξεπουλάς όσο όσο την περιουσία σου για να βάλεις χρήματα στα ταμεία και αμέσως μετά κάνεις χρήση αυτής της ξεπουλημένης περιουσίας ως νοικάρης για 20 χρόνια. Αυτό ακριβώς συνέβη και με το κτήριο της οδού Μπουμπουλίνας, που στεγάζει το υπουργείο Πολιτισμού. Υπάρχουν λεφτά στα ταμεία για αρχαιολογικά έργα, αλλά δεν εκταμιεύονται, είτε γιατί απαγορεύει η κομαντατούρ - τρόικα τις προσλήψεις έκτακτου προσωπικού είτε γιατί μπλοκάρονται στην απαραίτητη Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου, που πρέπει να τις εγκρίνει. Παραδείγματα; Το Κάστρο Λεονταρίου στην Αρκαδία και το Κάστρο της Ακροκορίνθου έχουν από 600.000 ευρώ το καθένα μέσω του Ταμείου Πυρόπληκτων, αλλά λιμνάζουν. Στο μεταξύ οι υπηρεσίες του ΥΠΠΟ δεν έχουν λεφτά για φως, νερό, τηλέφωνο, βενζίνη, αλλά οι «τεμπέληδες», «βολεμένοι» και άλλα τινά κοσμητικά που τους έχουν αποδοθεί υπάλληλοι βάζουν από την τσέπη τους και υποχρεώνονται σε φίλους, αν για παράδειγμα χαλάσει ένας υπολογιστής, λέει ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων. Τα χρήματα για σωστικές ανασκαφές φτάνουν για Οκτώβριο, παλεύοντας να λυθεί ο γόρδιος δεσμός με τις προσλήψεις φτάνει ο Νοέμβριος, χειμώνα δεν γίνονται ανασκαφές, το έτος κλείνει, το Λογιστήριο του Κράτους ζητάει πίσω τα χρήματα εφόσον δεν χρησιμοποιήθηκαν και μετά έρχονται και σου λένε «είδες που δεν τα χρειαζόσουν; Δεν θα ξαναπάρεις».--->Συνέχεια