Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Ανοικτή Επιστολή Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ. γιά Επίδαυρο

Ανοικτή Επιστολή γιά Επίδαυρο - 29-01-2016



ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ Π.Ο.Ε. - ΥΠ.ΠΟ.
ΔΙΟΣΚΟΥΡΩΝ 1Β – 105 55 ΠΛΑΚΑ
ΤΗΛ.: 210 3220992 – FAX: 210 3236294
Αθήνα, 29/01/2016




ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Θέμα: «Ερωτήματα της Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ. και του Πανελλήνιου Συλλόγου Εργατοτεχνιτών για τα γεγονότα στον Αρχαιολογικό Χώρο της Επιδαύρου.»
Η Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ. και ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εργατοτεχνιτών στο Υπουργείο Πολιτισμού ενημερωθήκαμε από μέλη μας, που εργάζονται στον Αρχαιολογικό Χώρο της Επιδαύρου, για ένα «περίεργο» γεγονός που συμβαίνει στο χώρο εργασίας τους.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα όσα μας κατήγγειλαν οι συνάδελφοι από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2015, εξωτερικό συνεργείο εμφανίστηκε για τη λάξευση και τοποθέτηση νέων λιθόπλινθων (πορόλιθος) στη Στοά του Αρχαίου Σταδίου.
Την εποχή που συνέβη το γεγονός το μεγαλύτερο ποσοστό των εργαζομένων του ΥΠ.ΠΟ.Α. που αποτελούν το συνεργείο του Σταδίου, έλλειπε σε κανονική άδεια. Το εξωτερικό συνεργείο αποτελείτο από τρία έως τέσσερα άτομα, και εργαζόταν πέραν του κανονικού ωραρίου, όπως απογεύματα αλλά και αργίες.
Ως λόγος για την είσοδο ιδιωτικού συνεργείου στον Αρχαιολογικό Χώρο χρησιμοποιήθηκε το γεγονός ότι έπρεπε κάποιες εργασίες αποκατάστασης να τελειώσουν έγκαιρα ώστε να προλάβουν το πρόγραμμα ΕΣΠΑ. Ωστόσο, η αλήθεια είναι πως οι εργασίες του συγκεκριμένου εξωτερικού συνεργείου συνεχίζονται μέχρι σήμερα και δεν έχουν τελειώσει. Μάλιστα, εργάζονται σε κάποιες νέες πέτρες εκτός του Αρχαιολογικού Χώρου για να λαξευτούν και να επιστρέψουν για τοποθέτηση.
Δημιουργούνται έτσι απορίες για τον πραγματικό λόγο που χρησιμοποιείται ιδιωτικό συνεργείο σε Αρχαιολογικό Χώρο και μάλιστα σε έργο που εκτελούνταν ήδη από μόνιμους υπάλληλους του ΥΠ.ΠΟ.Α., οι οποίοι αποτελούν το τακτικό συνεργείο του Χώρου και ουδέποτε τους είχε ζητηθεί «επίσπευση των εργασιών» για λόγους… ΕΣΠΑ.
Απευθύνουμε, λοιπόν, τα ακόλουθα ερωτήματα:
Υπάρχει λόγος ειδικά στην εποχή που ζούμε, ενώ υπάρχει εξειδικευμένο μόνιμο προσωπικό, να δίνονται χρήματα σε ιδιώτες εργολάβους για να κάνουν την ίδια δουλειά;
Έχουν απάντηση στο ερώτημα αυτό οι υπεύθυνοι του έργου και αν ναι ποια είναι αυτή;
Ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Μπαλτάς, συμφωνεί στο να μπαίνουν ιδιώτες στα Αρχαιολογικά έργα και να εκτελούν εργασία για την οποία υπάρχει μόνιμο προσωπικό να την εκτελέσει;
Η Γενική Γραμματέας του ΥΠ.ΠΟ.Α. κα Βλαζάκη, γνωρίζει το θέμα και αν ναι ποια είναι η άποψή της;
Ως Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ. και ως Πανελλήνιος Σύλλογος Εργατοτεχνιτών στο Υπουργείο Πολιτισμού αναμένουμε απαντήσεις στα ερωτήματα που παραθέσαμε. Έχει φτάσει η στιγμή που απαιτείται άπαντες να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να πάρουν θέση.
Η Ε.Ε. της Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ.

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

Πως οι δημόσιοι υπάλληλοι θα παραμείνουν πέντε επιπλέον έτη στην υπηρεσία τους -ρύθμιση επιστροφής συνταξιούχων του 2015

Πως οι δημόσιοι υπάλληλοι θα παραμείνουν πέντε επιπλέον έτη στην υπηρεσία τους – Προθεσμίες & προϋποθέσεις (έγγραφο)

Προθεσμία 15 ημερών από την ψήφιση του νομοσχεδίου του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης για την αξιολόγηση πρόκειται να δίνει ρύθμιση που θα περιλαμβάνεται σε αυτό για δημοσίους υπαλλήλους που συνταξιοδοτήθηκαν αλλά επιθυμούν να επιστρέψουν στην υπηρεσία τους. Σύμφωνα με την ρύθμιση που δημοσιεύει η aftodioikisi.gr, και θα περιληφθεί στο ν/σ ως άρθρο 36, όσοι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι συνταξιοδοτήθηκαν εντός του 2015 με τη συμπλήρωση 35ετίας στα 60 έτη, θα έχουν το δικαίωμα να επανέλθουν στην υπηρεσία τους για επιπλέον πέντε έτη.
Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τον υπαλληλικό κώδικα με τη συμπλήρωση 35 ετών και του 60ουέτους ηλικίας ο υπάλληλος απολύεται αυτοδικαίως.
Με τη συγκεκριμένη ρύθμιση εκτός από τους ήδη συνταξιούχους δίνεται η δυνατότητα στους εν ενεργεία δημοσίους υπαλλήλους έξι μήνες πριν συγκεντρώσουν τις παραπάνω προϋποθέσεις (35 έτη υπηρεσίας και 60ο έτος ηλικίας) να υποβάλουν αίτηση προκειμένου να παραμείνουν παραπάνω πέντε έτη στην υπηρεσία τους.
ns_axiologisi_syntaxiouxoi_aftodioikisi.jpg










Έκθεση ζωγραφικής από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κοζάνης – Από τις 3/2 έως τις 6/3

Έκθεση ζωγραφικής από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κοζάνης – Από τις 3/2 έως τις 6/3

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κοζάνης εγκαινιάζει μία σειρά εκθέσεων με στόχο τη στήριξη της καλλιτεχνικής έκφρασης, παρέχοντας χώρο έκφρασης και έκθεσης σε νέους και παλιούς καλλιτέχνες του νομού Κοζάνης και υπό τον γενικό τίτλο: 
« Η καλλιτεχνική έκφραση στο νομό Κοζάνης».

Στο πλαίσιο αυτό, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κοζάνης σας προσκαλεί στην έκθεση έργων ζωγραφικής του Αθανάσιου Αργυριάδη και ξυλόγλυπτων έργων του Κώστα Αναστασίου. Η έκθεση με τίτλο «Διάλογοι σε χρώμα και ξύλο»  θα εγκαινιαστεί την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2016, ώρα 18.00, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Αρχαιολογικού Μουσείου Αιανής και θα διαρκέσει έως 6 Μαρτίου 2016.


ΑΦΙΣΑ

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016

Πολίτες καταγγέλλουν την αλλοίωση της Ροτόντας

Πολίτες καταγγέλλουν την αλλοίωση της Ροτόντας

Αναρτήθηκε από  Πολίτες καταγγέλλουν την αλλοίωση της Ροτόντας

Το ιστορικό μνημείο της Θεσσαλονίκης υπόκειται σε αλλαγές, οι οποίες προκαλούν ποικίλες αντιδράσεις τόσο στους πολίτες όσο και σε φορείς της συμπρωτεύουσας.
Στην ανακαινισμένη προσφάτως Ροτόντα έχουν ήδη τοποθετηθεί σύγχρονα στοιχεία, όπως Αγία Τράπεζα που καλύπτεται με βελούδο όταν δεν γίνεται λειτουργία, καθώς επίσης ένας Εσταυρωμένος και καντηλέρια, σύμφωνα με μέλη φορέων της Θεσσαλονίκης που αντιδρούν στη μετατροπή τού ιστορικού αυτού μνημείου σε εκκλησία.

Οι πολίτες της συμπρωτεύουσας κατήγγειλαν ουσιαστικά στη χθεσινή συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου την αλλοίωση του μνημείου, το οποίο συντηρήθηκε ύστερα από πολύχρονες προσπάθειες και τεράστιο κόστος.

Ζήτησαν και παρέστησαν στο ΚΑΣ προκειμένου να εκφράσουν την αντίθεσή τους στην τοποθέτηση Σταυρού στον τρούλο της Ροτόντας. Αλλά η πρόεδρος του Συμβουλίου κατάφερε να αποφύγει οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από αυτό το ζήτημα, το οποίο έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις μετά την εμμονή του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου να αναρτηθεί Σταυρός, και την επαμφοτερίζουσα στάση του υπουργού Πολιτισμού Αρ. Μπαλτά να μην μπει Σταυρός, "εκτός κι αν απαιτείται από μελλοντική αντικεραυνική μελέτη".

Έτσι, το Συμβούλιο περιορίστηκε να γνωμοδοτήσει υπέρ της παραχώρησης του μνημείου για μία εκδήλωση κοσμικού χαρακτήρα το μήνα, εφόσον θα δίνεται και για μία Λειτουργία. Η εκδήλωση, που μπορεί να είναι μία διάλεξη, μία συναυλία κλασικής μουσικής, τζαζ ή μπελκάντο, όπως και μια βραδιά ποίησης, θα έχει την άδεια να πραγματοποιηθεί στο εσωτερικό της Ροτόντας το χειμώνα ή στον αύλειο χώρο το καλοκαίρι. 

Πάντως πρέπει να επισημάνουμε πως το 1999 η Αρχαιολογική Υπηρεσία έδινε μάχες στο ΚΑΣ για να μη δοθεί η Ροτόντα για Λειτουργία, ενώ τώρα εγκρίνει μία εκδήλωση κοσμικού χαρακτήρα. Από τότε μέχρι τώρα δεν υπήρχαν εντός του μνημείου παρά μόνο κινητά στοιχεία, τα οποία μεταφέρονταν από το κέντρο στο πλάι ύστερα από κάθε Λειτουργία, ενώ τώρα η Εφορεία Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης όχι μόνο επέτρεψε να τοποθετηθεί Αγία Τράπεζα, αλλά έχει εγκρίνει πιστώσεις για προμήθεια στασιδιών και επισκοπικού θρόνου, όπως έχει δημοσιευθεί στη «Διαύγεια».

Αν «η πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση» θέλει να παραχωρήσει το μνημείο για αποκλειστική χρήση στην Εκκλησία, ας το πει ευθέως. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε πως πρόκειται για ένα ρωμαϊκό μνημείο που ανηγέρθη για να γίνει μαυσωλείο του Γαλέριου. Νέες θεωρίες ανάγουν την οικοδόμησή του στους πρωτοχριστιανικούς χρόνους. Υποστηρίζουν ότι κτίστηκε την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου.

Αν δεν επιχειρείται και αλλοίωση της ιστορίας του για να καμφθούν οι αντιδράσεις, ας γίνει μια σοβαρή μελέτη και ας δοθεί προς κρίση στους ειδικούς ερευνητές. Γιατί μόνο τότε θα πειστούν οι πάντες.

«Πράσινο φως» από το ΚΑΣ για πολιτιστικές εκδηλώσεις στη Ροτόντα Θεσσαλονίκης

«Πράσινο φως» από το ΚΑΣ για πολιτιστικές εκδηλώσεις στη Ροτόντα Θεσσαλονίκης

Με μια σημαντική γνωμοδότηση, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έδωσε χτες το «πράσινο φως» για την πραγματοποίηση πολιτιστικών εκδηλώσεων κοσμικού χαρακτήρα στη Ροτόντα Θεσσαλονίκης.

rotonda-thess.jpg

Όπως δήλωσε η γενική γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, Μαρία Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη, «μέχρι σήμερα η Ροτόντα, εκτός το ότι είναι επισκέψιμο μνημείο, είχε ως μόνες χρήσεις τη διεξαγωγή λειτουργίας 12 μέρες τον χρόνο, όμως λόγω του πολυπολιτισμικού χαρακτήρα της, στον οποίο η Αρχαιολογική Υπηρεσία θέλει να δώσει μεγαλύτερη έμφαση, αλλά και επειδή υπάρχουν αιτήματα φορέων της πόλης, έρχεται μια πρόταση από την αρμόδια Εφορεία Αρχαιοτήτων για διεύρυνση των χρήσεων».
Συγκεκριμένα, τα μέλη είπαν «ναι» στις προτάσεις της Εφορείας Αρχαιοτήτων της Πόλης Θεσσαλονίκης, που μετά την εισήγηση της Διεύθυνσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, ορίστηκαν ως εξής:
- Μουσικές εκδηλώσεις σοβαρής μουσικής, κοσμικής και θρησκευτικής, κλασικής, αλλά και νεότερης καταξιωμένων Ελλήνων και ξένων συνθετών από μεγάλα και μικρά σύνολα, ορχήστρα ή σολίστ. Επίσης, εκδηλώσεις κλασικού λυρικού τραγουδιού, μπελκάντο, χορωδιακών συνόλων ή μεγάλων έργων, όπως ορατόρια, ρέκβιεμ κ.ά., θρησκευτικής μουσικής, όπως βυζαντινής, δυτικοευρωπαϊκής, ανατολικοευρωπαϊκής, spiritual κ.ά., καθώς και μπαρόκ, ακόμα και αρχαίας ελληνικής μουσικής.
- Εκδηλώσεις λόγου ή απαγγελίας κλασικών έργων. Στις πρώτες συμπεριλαμβάνονται διαλέξεις, καθώς και ημερίδες που θα έχουν σχέση με τον χώρο της Ροτόντας. Εξάλλου, όπως ειπώθηκε στο Συμβούλιο, το μνημείο είναι ακόμα ανεξερεύνητο σε μεγάλο βαθμό, γεγονός που θα επέτρεπε τη διεξαγωγή επιστημονικών ημερίδων για το θέμα σε τακτά διαστήματα.
- Τέλος, εκθέσεις υψηλής αισθητικής συναφούς θεματολογίας με τον χώρο, κυρίως με πρωτότυπες θεματικές και με λιτή μουσειογραφική παρουσίαση.
https://left.gr

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

Ο δρόμος προς την κόλαση

  Κώστας  Βεργόπουλος 

 Ο δρόμος προς την κόλαση



Ο δρόμος προς την κόλαση
Πρωθύστερο και ανώφελα εμπροσθοβαρές το 3ο μνημονιακό πρόγραμμα, όμως όχι λιγότερο το σχήμα που ενστερνίζεται η ελληνική κυβέρνηση. Τόσο η πλευρά των δανειστών όσο και αυτή της οφειλέτριας χώρας αντιστρέφουν τις προτεραιότητες προτάσσοντας ο,τι θα έπρεπε να έπεται, ενώ μεταθέτουν στο μέλλον ο,τι προηγείται. Οι συνέπειες κηρύσσονται αίτιες, ενώ οι πραγματικές αίτιες για τη σημερινή κατολίσθηση υποβαθμίζονται σε απλές συνέπειες. Οι χρόνιες παθογένειες της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας δεν εμπόδισαν κατά το παρελθόν την πραγματοποίηση υψηλών ρυθμών ανάπτυξης, που επέτρεπαν την αυτοσυντήρηση και διαιώνισή τους. Όμως, αυτές έλαβαν ακόμη μεγαλύτερες, τερατώδεις και μη-διαχειρίσιμες διαστάσεις από τη στιγμή που η οικονομία της χώρας εκ των άνω εξωθήθηκε και καθηλώθηκε σε αρνητικούς ρυθμούς. Μέτα το 2010, η θεραπευτική αγωγή αποδείχθηκε όχι μόνον αλυσιτελής, άλλα και απελπιστικά δεινότερη της αρχικής ασθένειας.
Τυπικό παράδειγμα το ασφαλιστικό. Εκ μέρους της ΕΕ, ο Επίτροπος Μοσκοβισί διατυπώνει ιεράρχηση στόχων με την οποία η κυβέρνηση δεν χάνει ευκαιρία να ευθυγραμμίζεται: για την αναγκαία επιστροφή της χώρας στην ανάπτυξη, πρώτα η επίλυση του συνταξιοδοτικού, έπειτα η αξιολόγηση και μόνο στο τέλος η ρύθμιση του χρέους. Ωστόσο, παρασιωπάται έτσι ότι το ασφαλιστικό δεν είναι αιτία, αλλά συνέπεια της διεθνούς, ευρωπαϊκής και ελληνικής κρίσης και του υφεσιακού δρόμου που επιλέγεται για την αντιμετώπισή της. Όταν η συνταξιοδοτική δαπάνη και οι συντάξεις θα έχουν συρρικνωθεί και τα συνταξιοδοτικά ταμεία θα έχουν «εξυγιανθεί» επί χάρτου, τότε η οικονομία, αντί να επιστρέφει στην ανάπτυξη, θα έχει οριστικά εγκατασταθεί στην κόλαση της ύφεσης χωρίς δυνατότητα επιστροφής ούτε μετάνοιας. Μοιραία και αναπόφευκτα, κάθε προσαρμογή που επιχειρείται σε συνθήκες ύφεσης αφαιρεί κίνητρα για την αναγκαία ανάκαμψη. Και όσες μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού έχουν επιτύχει στον κόσμο, όπως στον Καναδά, Σουηδία, Δανία, Νορβηγία, οφείλουν την επιτυχία τους στο ότι πραγματοποιήθηκαν όχι αιφνιδιαστικά και εξ υφαρπαγής, αλλά σταδιακά, σε βάθος χρόνου και οπωσδήποτε με τη μέριμνα αποφυγής αρνητικών επιπτώσεων στο ρυθμό ανάπτυξης της συνολικής οικονομίας.
Στην ελληνική περίπτωση όχι μόνον αγνοούνται όλες αυτές οι αναγκαίες προφυλάξεις, αλλά και απολύτως αυθαίρετα και ατεκμηρίωτα η προσαρμογή του ασφαλιστικού τίθεται ως δήθεν προϋπόθεση για την ανάκαμψη, ενώ στην πραγματικότητα ισχύει ακριβώς το αντίθετο: η εξυγίανση του ασφαλιστικού δεν είναι προϋπόθεση για την ανάκαμψη, αλλά η ανάκαμψη συνιστά προϋπόθεση για την εξυγίανση του ασφαλιστικού. Ούτε βέβαια ισχύει η μίζερη «θεωρία» ότι δήθεν οι σημερινές γενιές μεταθέτουν στις επόμενες το κόστος των συνταξιοδοτικών απολαβών τους. Στο μεταπολεμικό σύστημα της κατανομής του ασφαλιστικού κόστους μεταξύ των γενιών, που ίσχυσε σε ολόκληρη την δυτική Ευρώπη, είναι αυτονόητο ότι κάθε γενιά μεταθέτει το κόστος στην επόμενη, αλλά και αυτή με την σειρά της στην μεθεπόμενη και ούτω καθεξής χωρίς τέλος. Αυτό το σύστημα αποβαίνει ακάλυπτο μόνον εάν προεξοφλείται ως δεδομένο το οριστικό τέλος της ανάπτυξης και εκ προοιμίου μάταιη κάθε προσπάθεια αναθέρμανσης της. Ο Κέινς δεν απέρριπτε την ισοσκέλιση των βασικών λογαριασμών, μόνον που την μετέθετε από την έναρξη της περιόδου στη λήξη της, προεξοφλώντας την αύξηση του εισοδήματος που θα έχει στο μεταξύ παραχθεί.
Η διευθέτηση του ασφαλιστικού που προωθεί σήμερα η κυβέρνηση προς ικανοποίηση των δανειστών, μειώνει τη συμμετοχή του κράτους στην ασφαλιστική δαπάνη, αυξάνει σε αντιστάθμιση τις εισφορές, όμως τελικά οι συντάξεις περικόπτονται και η εθνική δαπάνη για συντάξεις μειώνεται. Από τη στιγμή που οι συντάξεις τροφοδοτούν σήμερα στη χώρα μας 50% της εσωτερικής ζήτησης, κάθε περαιτέρω περικοπή τους θα σημαίνει ότι, πέραν του κοινωνικού και ανθρωπιστικού προβλήματος, μειώνεται επίσης η συνολική εθνική δαπάνη, δηλαδή το συνολικό εισόδημα που δαπανάται στην εσωτερική αγορά και στην ελληνική οικονομία. Οι ασφαλιστικοί λογαριασμοί εξυγιαίνονται εις βάρος του επιπέδου λειτουργίας της οικονομίας.

Πως είναι δυνατόν, υπ’ αυτές τις συνθήκες, να αναμένεται σταθεροποίηση της οικονομίας και όχι περαιτέρω κατολίσθηση της σε σαφώς κατώτερα επίπεδα;

 

Παράλληλα, είναι γνωστό ότι η σημερινή οξύτητα του ασφαλιστικού δεν ανατρέχει τόσο στο απώτερο «αμαρτωλό» παρελθόν, όσο κυρίως σε ό,τι έχει μεσολαβήσει κατά την τελευταία 6ετία. Με τις «εξυγιαντικές» επιλογές από το 2010, ενθαρρύνθηκε εκ των άνω η συνταξιοδότηση εις βάρος της απασχόλησης, με συνέπεια ο αριθμός των αποχωρούντων να εκτιναχθεί από 50.000 άτομα ετησίως σε 120.000. Παράλληλα, με τις επιλογές της λιτότητος ο αριθμός των απασχολούμενων μειώθηκε δραστικά κατά 25%, με συνέπεια τη μείωση εισφορών στα ταμεία. Η χαριστική βολή στο ασφαλιστικό εξασφαλίσθηκε με το PSI το 2012, όταν το κράτος διέγραψε 17 δισ. αποθεματικών των ταμείων που είχαν τοποθετηθεί σε τίτλους του δημοσίου.
Η ελάφρυνση του δημοσίου χρέους πραγματοποιήθηκε εις βάρος των συνταξιούχων και των ταμείων τους. Από το απώτερο παρελθόν, τη δεκαετία του 1950, το κράτος υποχρέωνε τα ταμεία να τοποθετούν τα αποθεματικά τους χωρίς ανταπόδοση στην Τράπεζα Ελλάδος. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, ποιος διασώζει ποιον; Το κράτος τα ταμεία ή μήπως τα ταμεία το κράτος; Όποια και αν είναι η απάντηση, όταν η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη περικόπτεται, τότε οι συνέπειες δεν πλήττουν μόνον τους συνταξιούχους, αλλά ολόκληρη την εθνική οικονομία. Εάν σήμερα το κράτος επέστρεφε απλώς στα ταμεία την απώλεια που το ίδιο προκάλεσε το 2012 με τη μονομερή διαγραφή αποθεματικών 17 δισ., το ασφαλιστικό θα καλυπτόταν για αρκετές δεκαετίες.
Σε κάθε περίπτωση δεν προηγείται το ασφαλιστικό της ανάπτυξης, αλλά αντίθετα η ανάπτυξη του ασφαλιστικού. Παρόμοια αντιστροφή προτεραιοτήτων γίνεται με το δημόσιο χρέος. Ενώ από πολλές πλευρές αναγνωρίζεται ότι το βάρος του χρέους επισκιάζει κάθε ορατότητα για το άμεσο μέλλον της ελληνικής οικονομίας, εν τούτοις οι δανειστές επιβάλλουν και η κυβέρνηση αποδέχεται ότι προηγείται η σταθεροποίηση της οικονομίας και έπεται η ρύθμιση του χρέους. Όμως, κατά πόσο μπορεί να σταθεροποιηθεί η οικονομία ενόσω επικρεμάται η δαμόκλειος σπάθη του χρέους; Η ρύθμιση του δεν έπεται της σταθεροποίησης, αλλά αντίθετα προηγείται αυτής και μάλιστα αποτελεί πλέον στοιχειώδη και απαράκαμπτη προϋπόθεσή της.
Εν τούτοις, η σημερινή κυβέρνηση προσχωρεί και ενστερνίζεται την προσέγγιση των προκατόχων της, αποδεχόμενη ότι με την εξονυχιστική τήρηση των μνημονιακών δεσμεύσεων θα αποσπάσει θετική αξιολόγηση, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την σταθεροποίηση, ανάκαμψη και τελική ρύθμιση του χρέους. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το μημονιακό πρόγραμμα δεν οδηγεί σε ανάκαμψη ούτε σταθεροποίηση, αλλά σε διαιώνιση και εμβάθυνση της ύφεσης, με συνέπεια τη μη – διαχειρισιμότητα όλων των επιμέρους προβλημάτων, όπως το ασφαλιστικό και τα άλλα. Αυτό η σημερινή κυβέρνηση το εγνώριζε καλά όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση, όμως σήμερα εμφανίζεται να το αγνοεί.
Ακόμη και τον περασμένο Σεπτέμβριο, αυτό που της εξασφάλισε την εκλογική νίκη δεν ήταν φυσικά η επαγγελία εφαρμογής των μνημονιακών δεσμεύσεων, αλλά η υπόσχεση για επεξεργασία «παράλληλου προγράμματος»που θα αντιστάθμιζε τις υφεσιακές συνέπειές τους. Ωστόσο, μέχρι σήμερα όχι μόνον το παράλληλο πρόγραμμα απουσιάζει και μόνον το μνημονιακό τηρείται, αλλά και η κυβέρνηση εμφανίζεται να αισιοδοξεί με την πεποίθηση ότι με την απλή, υποδειγματική και χωρίς αντιστάθμιση τήρηση του ανοίγει ο δρόμος για την επιστροφή σε κάποια υποθετική «κανονικότητα».
Από το ελβετικό Νταβός, ο πρωθυπουργός διαβεβαιώνει ότι το 2016 η Ελλάδα θα καταπλήξει την παγκόσμια κοινότητα, ότι οι ξένοι επενδυτές θα προσέλθουν αφού η χώρα βαδίζει στο σωστό δρόμο, ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών πραγματοποιήθηκε με επιτυχία, όπως και η απορρόφηση των διαρθρωτικών ευρωπαϊκών κονδυλίων. Ωστόσο, το ζήτημα είναι ότι αφού η ανακεφαλαιοποίηση πραγματοποιήθηκε εις βάρος της οικονομίας, σήμερα οι τράπεζες δεν χρηματοδοτούν επιχειρήσεις που διατηρούνται στα όρια της χρεωκοπίας.
Ομοίως, μπορεί να πραγματοποιείται με επιτυχία η απορρόφηση των προγραμμάτων ΕΣΠΑ, όμως από την πλευρά του το κράτος, περικόπτοντας εισοδήματα και δαπάνες, είτε δημόσιες είτε ιδιωτικές, με αυξήσεις φόρων και εισφορών, καταλήγει να αντισταθμίζει αρνητικά και να εξουδετερώνει κάθε ευεργετική επίπτωση στο επίπεδο λειτουργίας της οικονομίας. Ενόσω η οικονομία παραμένει συρρικνούμενη, αυτό μπορεί να εκτιμάται από τους δανειστές, αλλά δεν πείθει ούτε προσελκύει τους υποψήφιους επενδυτές και μάλιστα τους απωθεί ακόμη περισσότερο. Οι επενδύσεις προσελκύονται από αναπτυσσόμενες οικονομίες, ενώ απωθούνται από συρρικνούμενες. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, εάν το 2016 η Ελλάδα κατορθώσει την επαναφορά στην ανάπτυξη, αυτό θα προξενούσε πράγματι παγκόσμια κατάπληξη, αφού θα συνιστούσε κατόρθωμα από τα άγραφα και οπωσδήποτε παγκόσμια πρωτοτυπία.
Η κοινωνία μπορεί να κατανοεί ότι στάθηκε αδύνατον να ξεφύγει η χώρα από τις αξιώσεις των δανειστών της, όμως δεν ανέχεται τον εμπαιγμό ότι δήθεν με αυτή την καταναγκαστική πορεία και χωρίς αντιστάθμισμα ούτε συγκεκριμένο σχέδιο για κάτι το διαφορετικό θα μπορέσει ποτέ η χώρα να φθάσει οπουδήποτε αλλού εκτός από την εξασφάλισή του μαρασμού της. Το συναίσθημα ότι οι σημερινές πρόσθετες θυσίες στις οποίες η κυβέρνηση καλεί τους πολίτες δεν οδηγούν πουθενά και κατ’ ουδένα τρόπο σε καμιά επάνοδο στην κανονικότητα αποξενώνει και πάλι την εξουσία από τα κοινωνικά ερείσματα που μέχρι πρόσφατα την εστήριζαν.

Εάν σήμερα επανέρχεται η κοινωνική κατάθλιψη, δεν είναι επειδή εγκαταλείφθηκαν οι ρητορείες της «μεγάλης ανατροπής», αλλά κυρίως επειδή οι πολίτες που δεν έλαβαν μέρος σε κανένα «πάρτι» βλέπουν να τους αμφισβητείται το δικαίωμα στη ζωή από αυτούς που συνεχίζουν την «διασκέδαση».

Κι όμως, αυτή η εξέλιξη δεν ήταν καθόλου μοιραία ούτε προδιαγεγραμμένη, θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί, αλλά και σήμερα ακόμη δεν είναι αργά για να αποτραπεί. Για την αποξένωση από την κοινωνία δεν χρειάζονται κατ’ ανάγκην κακές προθέσεις, αρκούν και οι καλές και ίσως οι δεύτερες είναι αποτελεσματικότερες από τις πρώτες. Σε κάθε περίπτωση, το κρίσιμο σημείο δεν είναι οι προθέσεις, αλλά η συνεχής διαβούλευση με την κοινωνία και η καθοριστική συμμετοχή της στη λήψη των αποφάσεων που την αφορούν. Ενόσω αυτή η πλευρά παραμελείται και υποβαθμίζεται, κανένα πρόγραμμα δεν θα αποδίδει και ακόμη χειρότερα καμιά παντελής έλλειψη προγράμματος δεν θα κατανοείται ούτε θα συγχωρείται.

Update - Ροτόντα Θεσσαλονίκης: Η μητρόπολη κραδαίνει τη ρομφαία.


Update - Ροτόντα Θεσσαλονίκης: Η μητρόπολη κραδαίνει τη ρομφαία.


Από την Αγγελική Κώττη //

Εδώ και είκοσι χρόνια, όπως λέει ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, το υπουργείο Πολιτισμού έχει αποδεχθεί και εγγράφως πως για να γίνει μια εκδήλωση στη Ροτόντα πρέπει να υπάρχει η άδεια των παπάδων. Αν υπάρχει η σχετική συμφωνία, δεν έχει δει μέχρι σήμερα το φως της δημοσιότητας. Οπως άλλωστε δεν είχε δει το ίδιο φως και εκείνη η υπουργική απόφαση (Βενιζέλου, να μη ξεχνιόμαστε) που το 1999 επέτρεπε μία θρησκευτική λειτουργία στο μνημείο ανά μήνα.

Ο Ανθιμος, που βεβαίως πήρε θάρρος αφού το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο πρόσφατα όχι μόνο δεν άλλαξε την απόφαση και δεν έκοψε τις λειτουργίες αλλά γνωμοδότησε και υπέρ της εγκατάστασης σταυρού στην κορυφή του- ρωμαϊκού- μνημείου, προκλητικά ανήγγειλε μέχρι και δημοψήφισμα! (και δυστυχώς ξέρουμε όλοι τι κάνει η κυβέρνηση ακόμα και αν το αποτέλεσμα είναι υπέρ του ΟΧΙ). Στο άλλο άκρο ο υπουργός, είπε ότι προσωπικά δεν έχει αντίρρηση αν λειτουργηθεί το μνημείο και ως τζαμί. (Αλλά κατά τα άλλα, τόνιζε και ξανατόνιζε πως δεν έχει θρησκευτικό χαρακτήρα.). Μόνο οι λάτρεις του δωδεκάθεου λείπουν από εκεί μέσα!

Ο Ανθιμος καρφώνει τον δήμαρχο Γιάννη Μπουτάρη λέγοντας πως του υποσχέθηκε ότι ο σταυρός θα μπει οπωσδήποτε. Η Μητρόπολη, καραδοκεί να αρπάξει ό,τι μπορεί και δεν κάνει βήμα πίσω. Επειδή όπως λένε υπήρχε παλαιότερα σταυρός, που καταστράφηκε από κεραυνό, θέλει να μπει και τώρα. Θυμίζουμε ωστόσο ότι παλαιότερα υπήρχε και ημισέληνος. Οπότε; Κι επίσης θυμίζουμε ότι ο κ. Μπουτάρης ήταν εκ των πρωτοστατών του κοσμικού χαρακτήρα του μνημείου.Οπότε; (δις).

Το πρόβλημα με τη Ροτόντα είναι πολύ πιο σοβαρό από έναν σταυρό και το περιγράφουν εκατοντάδες πολίτες (653 για την ακρίβεια) που υπογράφουν ανοιχτή επιστολή προς τον κ. Μπαλτά. Υπενθυμίζουν πως η Ροτόντα είναι διαχρονικό σύμβολο «τριών αυτοκρατοριών μέσα στις οποίες έλαμψε η Θεσσαλονίκη, έμβλημα διαπολισμικότητας από το 1917 μέχρι σήμερα» αποτελεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο και μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. «Κάτι που μεγεθύνει την ευθύνη για την προστασία του.»

Οι πολίτες λένε στον Μπαλτά ότι η απόφαση που υπέγραψε πρόσφατα, «εγκρίνει σειρά παρεμβάσεων οι οποίες εκτελούνται από τις 23/12/15 στο εσωτερικό και εξωτερικό του μνημείου αλλοιώνοντας τα κατοχυρωμένα χαρακτηριστικά της χρήσης του. Η τροποποίηση της εσωτερικής και εξωτερικής όψης του μνημείου με προσθήκη συμβόλων και νεότευκτων αντικειμένων που προορίζονται για λατρευτική χρήση, συνιστά αλλοίωση της αυθεντικής υλικής υπόστασης και συνακόλουθα της ιστορικής μνήμης που το μνημείο- όπως σώζεται- διατηρεί.» (Σε απλά λόγια, όχι σταυρούς, όχι σταθερή Αγία Τράπεζα, όχι στασίδια, όχι πολυελαίους και βελούδα- όμως τα περισσότερα έχουν παραγγελθεί).

«Η απόφασή σας εξαρτά το ενδεχόμενο τοποθέτησης σταυρού όχι από αρχαιολογικά κριτήρια όπως απαιτεί η νομοθεσία, αλλά από κριτήρια αντικεραυνικής προστασίας του μνημείου» αναφέρει αμέσως μετά η επιστολή.

Οπως φαίνεται από το έγγραφο που παραθέτουμε, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο αποφάσισε να ενδώσει τελείως στις αξιώσεις της Μητρόπολης. Οταν το σχέδιο απόφασης αναφέρει πως ο υπουργός εγκρίνει τη μελέτη μετά από ομόφωνη γνωμοδότηση του ΚΑΣ, εννοεί πως εγκρίνει και την τοποθέτηση σταυρού. Πριν υπογράψει, κάνει έναν ελιγμό και προσθέτει με το χέρι του «εκτός της τοποθέτησης σταυρού. Το συγκεκριμένο θέμα πρέπει να αντιμετωπιστεί σε άμεση συνάρτηση με την αντικεραυνική μελέτη.»



Είναι προφανές ότι πετά την καυτή πατάτα στο μέλλον. Οντως όμως, όπως παρατηρούν οι διαμαρτυρόμενοι, δεν εξαρτά την απόφασή του από αρχαιολογικά κριτήρια, όπως σαφώς ορίζει ο αρχαιολογικός νόμος. Ανάλογες αποφάσεις έχουν καταρριφθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας, αλλά ποιος νοιάζεται; Μη θέλοντας να τα χαλάσει και με τη Μητρόπολη, βρίσκει αυτό τον τρόπο, με τον απόηχο του κερανού.

Και μένει ένα σοβαρό ερώτημα ανοικτό: ποιος γράφει στο κάτω μέρος του εγγράφου «εκτός της τοποθέτησης σταυρού. Το συγκεριμένο θέμα κρίνω ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί αργότερα και σε άμεση συνάρτηση με την αντικεραυνική μελέτη;» Είναι αρχαιολόγος; Και προτρέπει τον υπουργό να χρησιμοποιήσει μη αρχαιολογικά κριτήρια για τόσο λεπτό και σοβαρό θέμα; Και γιατί σημειώνει χειρόγραφα κάτι τέτοιο στο προς υπογραφή έγγραφο; Είναι μέλος της πολιτικής ηγεσίας; Επομένως, μήπως προέδρευε στο Συμβούλιο; Είπε κάτι για την αλλοίωση φυσιογνωμίας του μνημείου με την προκλητική χρήση θρησκευτικών συμβόλων και τις μόνιμες εγκαταστάσεις; Ή τίποτα; Τόσοι αγώνες που δόθηκαν για να διατηρήσει η Ροτόντα μόνο μνημειακό χαρακτήρα, ελήφθησαν υπόψη; Ή τους σκέπασε η λήθη και οι προσευχές της Μητρόπολης;

Το ΚΑΣ απλώς γνωμοδοτεί. Ο υπουργός μπορεί να αποφασίσει όπως θέλει. Είναι όμως το ίδιο ακατανόητη και η γνωμοδότηση του συμβουλίου και η υπουργική απόφαση. Και σίγουρα η αντιπαράθεση θα συνεχιστεί. Δυστυχώς όμως, πολλά έχουν δει τα μάτια μας, αλλά στη Ροτόντα, το παραμικρό φέρνει τρόμο.

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2016

Μια εκκρεμότητα 20 ετών ενός μαχαιρωμένου πιάνου



Μια εκκρεμότητα 20 ετών ενός μαχαιρωμένου πιάνου
20 January 2016





Του Τέλλου Φίλη

Σε αυτή την πόλη υπάρχει μια εκκρεμότητα 20 ετών. Ένα σπασμένο πιάνο. Για την ακρίβεια ένα πιάνο που έσπασε μετά από απανωτές μαχαιριές, περιμένει να δικαιωθεί. Και στα απομεινάρια του, περιμένει να δικαιωθεί ο Πολιτισμός που φέρει η πόλη αυτή, απέναντι στην βαρβαρότητα ενός φανατισμού που εξακολουθεί να καλλιεργείται από ανθρώπους που αρνούνται να σεβαστούν τον θεσμικό τους ρόλο, έναν ρόλο που τους έχει παραχωρηθεί από την Πολιτεία.

Ήταν Δεύτερα 30 Οκτωβρίου του 1995 που η Ένωση Πολιτών Θεσσαλονίκης είχε προγραμματίσει μια συναυλία αυτοσχεδιαζόμενης τζαζ με έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της στην Ελλάδα, γέννημα θρέμμα της πόλης, τον Σάκη Παπαδημητρίου και μια νέα εκπληκτικής καθαρότητας και μεγέθους φωνή, την Γεωργία Συλλαίου. Οι αφίσες της εκδήλωσης ήταν από μόνες τους μια ένδειξη της πολυπολιτισμικότητας που διεκδικούσε η πόλη εν όψει του πολυαναμενόμενου πολιτιστικού γεγονότος της, « Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1997».

Όμως αυτή η συναυλία δεν έγινε ποτέ.

Ο τότε τηλεοπτικός σταθμός της εκκλησίας, από την παραμονή καλούσε τους πιστούς σε αγρυπνία στη Ροτόντα με στόχο να μη πραγματοποιηθεί το ρεσιτάλ, το ότι υπήρχε άδεια του αρμόδιου υπουργού Πολιτισμού τους ήταν αδιάφορο. Το πώς η τότε εκκλησιαστική αρχή αντιμετώπισε τον Υπουργό από τους άμβωνες των εκκλησιών είναι ενδεικτικό. « Ο υπουργός Πολιτισμού απέδειξε πως είναι αντάξιος του ονόματός του, Μικρούτσικος»

Έξω από τη Ροτόντα αντί του φιλόμουσου κοινού, είχαν συγκεντρωθεί εξαγριωμένοι «πιστοί» που έβριζαν , προπηλάκιζαν, ασχημονούσαν κάθε έναν που τολμούμε να διαβεί την εξωτερική πόρτα. Από τον πρωτοετή φοιτητή μέχρι τον καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου. «Αντίχριστε», «Ανθέλληνα», « Σατανιστή», «Πόρνοι», «Τι θα διδάσκεις στα παιδιά μας» , «θέλετε να κάνετε την εκκλησία πορνείο», «θέλετε να κάνετε την εκκλησία τζαμί»

Αφήγηση ενός αυτόπτη μάρτυρα: «Από μακριά ακούγεται ο τρανταγμός της σιδερένιας εξώπορτας. Σείεται από τους πιστούς. Τελικά δεν αντέχει. Το πλήθος ορμάει με αλαλαγμούς στο προαύλιο προς την είσοδο του μνημείου. Συνωθείται εκεί και σπρώχνει. Μέσα ο Σάκης Παπαδημητρίου , δοκιμάζει την ακουστική, τα πλήκτρα του πιάνου του, που ο ίδιος έχει μεταφέρει, δοκιμάζει τον ήχο των πλήκτρων του, ένα προς ένα. Βρίσκομαι μέσα μαζι με την υπεύθυνη για το μνημείο αρχαιολόγο, και δυο φύλακες του χώρου. Ένας καλόγερος με ξέπλεκα μαλλιά την απειλεί ότι θα βγάλει μαχαίρι. Τον ακούμε να το λέει ξανά και ξανά. Ένας από τους φύλακες πέφτει χτυπημένος από το πλήθος. Το πλήθος εισβάλει στο μνημείο. Καθίσματα ανατρέπονται, περικυκλώνουν το πιάνο

Και αρχίζει ο τελετουργικός χορός της βίας. Χοροπηδούν γύρω του και το κλωτσούν. Το χτυπούν με γροθιές στα πλήκτρα και στις χορδές. Ιερωμένοι και λαϊκοί. Ο ήχος του ακούγεται σαν βογκητό πληγωμένου. Το σπρώχνουν κακήν κακώς προς την έξοδο. «Μίασμα.» «Βέβηλο και σατανικό όργανο.» «Πιάνο μέσα στην εκκλησία, οι αντίχριστοι.»

Μάταια προσπαθούμε να προστατεύσουμε το πιάνο και τους εαυτούς μας. Ο «λαός του Θεού» θριάμβευσε. Ανάβουν κεριά. Άλλοι αρχίζουν να ψέλνουν, άλλοι εξακολουθούν να προπηλακίζουν, όσους απέμειναν. Ο πρωτοσύγκελος παίρνει το μικρόφωνο: « Ο λαός του Θεού νίκησε! Μας λένε ότι η Θεσσαλονίκη είναι πολυιστορική, θέλει να πει πολυπολιτισμική, αν εννοούν ότι πέρασαν πολλοί κατακτητές συμφωνώ. Ποτέ όμως δεν αλλοιώθηκε το ορθόδοξο πρόσωπο της πόλης». Οι απειλές συνεχίζονται. Φεύγω. Το ανυπεράσπιστο πιάνο, δίπλα στην πόρτα, ανάμεσα στις σκαλωσιές.»



Τα υπόλοιπα είναι Ιστορία. Τα κανάλια απ’ έξω μεταδίδουν τις βρισιές του πλήθους σε όσους κατάφεραν να βγουν, κάποιοι έχουν χτυπηθεί, γυναίκες έχουν ξεμαλιστεί από πιστούς, οι αρχές διακριτικές σε απόσταση, η πολιτική ηγεσία απούσα, το πιάνο μαχαιρωμένο, συρμένο με βία ως την είσοδο, με τα σημάδια από τις μαχαιριές πάνω στο σπάνιο ξύλο του, σχεδόν κατεστραμμένο με κομμένες χορδές, ανίκανο να υπερασπιστεί από μόνο του τον Πολιτισμό, μπροστά στις ορδές των ταλιμπάν.

Για την αποκατάσταση του ο Σάκης Παπαδημητρίου και η Γεωργία Συλλαίου αναγκάστηκαν να κάνουν συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για να συγκεντρώσουν το ποσόν που θα το γιάτρευε. Δεν αποζημιώθηκαν ποτέ. Όλη αυτή η εμπειρία μαζί με την προετοιμασία ενός ρεσιτάλ πού ήθελε να δείξει τι είδους πολιτισμό πρότεινε η Ένωση Πολιτών και τι είδους χρήση πρότεινε να έχουν τα μνημεία της πόλης, για να αγαπηθούν από μια νέα γενιά που πιθανά αγνοεί την σημασία και την ιστορία τους, ήταν η αφορμή για έναν μεγάλο έρωτα μεταξύ τους και μια αγάπη που κρατάει ακόμη, 20 τόσα χρόνια μετά, χαρίζοντας και σε μας μοναδικές δημιουργικές στιγμές ενός ζευγαριού που δεν εξαργύρωσε την δημόσια διαπόμπευση του με άστοχη δημοσιότητα.

Όμως το πιάνο, αποκατεστημένο πια, ζητά τη δικαίωση του. Το πιάνο σαν σύμβολο αντίστασης του Πολιτισμού στην βαρβαρότητα.

Όσο αποφεύγουμε να απαντήσουμε στην Ιστορία με καθαρότητα και νηφαλιότητα, η Ιστορία θα μας εκδικείται, όπως η σκόνη που κρύβουμε κάτω από το χαλί.

Τώρα που οι εργασίες στην Ροτόντα έχουν αποκατασταθεί, ας αποκατασταθεί κι αυτή η εκκρεμότητα , ας γίνει αυτή η ματαιωμένη συναυλία, ας μπει το πιάνο στη θέση του. Ας αποδείξει η πόλη ότι ο Πολιτισμός νίκησε .

Χωρίς καμιά αμφιβολία, καμιά επιφύλαξη καμιά ένσταση, από κανέναν πια, με τη σιγουριά ότι οι ορδές των νέων φονταμεταλιστών που μας περικυκλώνουν σιγά σιγά -κι όλοι ξέρουμε ποιοι τις εξέθρεψαν- , μόνο με τον Πολιτισμό θα αντιμετωπιστούν.

Η Τέχνη ας νικήσει τους φανατικούς. Έστω και με καθυστέρηση 20 ετών.


Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

To ντιζάιν μπαίνει, επιτέλους, στα πωλητήρια των μουσείων

To ντιζάιν μπαίνει, επιτέλους, στα πωλητήρια των μουσείων

 ΣΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Μια κόμικ εκδοχή της Παριζιάνας θα κοσμεί τα προϊόντα του ΤΑΠ.


Μια κόμικ εκδοχή της Παριζιάνας θα κοσμεί τα προϊόντα του ΤΑΠ.

Η Θεά των Οφεων με πίξελ, η «Παριζιάνα» και το «Πτηνό που Ραμφίζει» με κόμικ τεχνοτροπία και η «Αψίδα του Γαλερίου» με γεωμετρικούς όγκους είναι ορισμένα από τα νέα σχέδια που θα κοσμήσουν τα καινούργια προϊόντα του ΤΑΠ. Το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων εκτιμά ότι οι πρώτες παραγωγές με τα σχέδια των ντιζάινερ που διακρίθηκαν σε πρόσφατο διαγωνισμό θα είναι διαθέσιμα στα πωλητήρια που διαχειρίζεται, από τον ερχόμενο Μάιο.
Τα σχέδια των δέκα διακριθέντων ντιζάινερ και σχεδιαστικών γραφείων δεν θα αξιοποιηθούν άπαξ από το ΤΑΠ. Αντιθέτως, οι νικητές θα συνεργαστούν με το ταμείο παράγοντας σχέδια για τα επόμενα δύο χρόνια, δημιουργώντας έτσι μια ενιαία οπτική ταυτότητα στα προϊόντα των πωλητηρίων αντάξια με τα αυτήν του εξωτερικού. «Για πρώτη φορά αποσυνδέουμε τον σχεδιασμό από την παραγωγή. Στόχος είναι να έχουμε μια συνεχόμενη ροή στην τροφοδοσία των πωλητηρίων με προϊόντα», τονίζει ο Γιάννης Καρλόπουλος, γραφίστας, σχεδιαστής οπτικής επικοινωνίας και μέλος του Δ.Σ. του ΤΑΠ.
Στο πλαίσιο του διαγωνισμού, οι συμμετέχοντες έπρεπε να δημιουργήσουν τρία σχέδια –ένα από τα οποία εμπνευσμένο από τη Ρωμαϊκή ή τη Βυζαντινή εποχή– βασισμένα σε τρεις θεματικές ενότητες, από τον Παρθενώνα και τον Λευκό Πύργο μέχρι το Δαχτυλίδι του Μίνωα και τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων, αλλά και να αποδώσουν γραφιστικά αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες των μνημείων, όπως κιονόκρανα ή κατόψεις ναών. Οι νικητές του διαγωνισμού θα αναλάβουν την εκπόνηση ακόμη επτά σχεδίων που θα αποφασίσει το ΤΑΠ, με αποτέλεσμα τη συνολική παραγωγή 100 νέων σχεδίων για τα προϊόντα των πωλητηρίων. Οι αντίστοιχες εφαρμογές δεν θα περιορίζονται στις συνηθισμένες κούπες και μπρελόκ, αλλά θα επεκταθούν σε φλιτζάνια του εσπρέσο, θήκες κινητών τηλεφώνων και τάμπλετ, φωτιστικά, ακόμη και κουδουνίστρες.

Τόνωση της αγοράς

Ο προϋπολογισμός για τον σχεδιασμό ανέρχεται σε περίπου 200 χιλιάδες ευρώ, σε βάθος διετίας. «Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκουμε την τόνωση της ελληνικής γραφιστικής αγοράς και των παραγωγών που θα δημιουργήσουν τα τελικά προϊόντα», σημειώνει ο κ. Καρλόπουλος. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό του ταμείου, τα νέα προϊόντα θα διατίθενται πρώτα στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης, στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, στο Αρχαιολογικό και το Βυζαντινό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, στο Μουσείο Ηρακλείου και στα πωλητήρια των αρχαιολογικών χώρων της Βεργίνας, των Δελφών, της Αρχαίας Ολυμπίας και της Κνωσού.

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

ΚΛΟΠΗ ΠΙΝΑΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ

ΚΛΟΠΗ ΠΙΝΑΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ

«Φτερά» έκανε πίνακας, από τη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας Μουσείο Γ. Ι Κατσίγρα, υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες.
Η κλοπή έγινε αντιληπτή χθες το απόγευμα κατά τη διάρκεια ξενάγησης σε χώρο όπου και φιλοξενούνται έργα του εικαστικού Θεόφραστου Τριανταφυλλίδη στον οποίο και ανήκει το έργο, με τον τίτλο «Γυναίκες στην Αυλή» και είναι διαστάσεων 21 επι 16 εκατοστά.
Ο πίνακας, έως και την Παρασκευή βρισκόταν στη θέση του ενώ το Σάββατο στους χώρους της Πινακοθήκης πραγματοποιήθηκε μεγάλη ανοιχτή εκδήλωση όπου και συμμετείχε πλήθος κόσμου.
Παρότι η Πινακοθήκη διαθέτει κάμερες ασφαλείας και φύλακα σε 24ωρη βάση αλλά και περιμετρικό συναγερμό, η αφαίρεση του πίνακα δεν έγινε αντιληπτή παρά μόνον χθες, στη διάρκεια της προαναφερόμενης ξενάγησης.
Όπως ήταν φυσικό προκλήθηκε αναστάτωση, ο δήμαρχος Λαρισαίων Απ. Καλογιάννης κατήγγειλε το γεγονός στην ΕΛ.ΑΣ και την Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Λάρισας, η οποία ερευνά την υπόθεση εξετάζοντας και το υλικό από τις κάμερες ασφαλείας.
Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του δήμου το έργο «Γυναίκες στην αυλή» που εκλάπη περιλαμβανόταν σε έκθεση με τίτλο «Ο Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης και η εποχή του» που φιλοξενείται σε χώρο της Πινακοθήκης.
Σε δήλωσή του για το θέμα της κλοπής ο δήμαρχος Λαρισαίων και πρόεδρος της Δημοτικής Πινακοθήκης Απόστολος Καλογιάννης, τόνισε: «Με λύπη και αγωνία ενημερώθηκα για την κλοπή του έργου του Θεόφραστου Τριανταφυλλίδη από τη Δημοτική μας Πινακοθήκη. Πρόκειται για απολύτως καταδικαστέα ενέργεια, που βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τα αισθήματα των Λαρισαίων για την Πινακοθήκη και τη Συλλογή του αείμνηστου Γ. Ι. Κατσίγρα. Ως δήμαρχος Λαρισαίων και πρόεδρος της Πινακοθήκης θα πράξω ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου το συγκεκριμένο έργο να επιστρέψει στη θέση του».












Θ. Τριανταφυλλίδης, Μενίδι (1925). Λάδι σε χαρτόνι, 16 εκ. x 19 εκ.

Πηγή: eleftheria.online.gr 18_01_2016 Σύνδεσμος ανάρτησης

Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2016

O Ολιβιέ Ντεκότ είναι ο νέος διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη.

ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ

«Στο τιμόνι» ο Ολιβιέ Ντεκότ

O Ολιβιέ Ντεκότ είναι ο νέος διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη.

«Στο τιμόνι» ο Ολιβιέ Ντεκότ
Ο 40χρονος πρώην σύμβουλος Συνεργασίας και Μορφωτικής Δράσης στη γαλλική πρεσβεία και διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου μέχρι τον Αύγουστο του 2015 είναι ο άνθρωπος που διαδέχεται τον Αγγελο Δεληβορριά στο τιμόνι του σημαντικού αυτού πολιτιστικού οργανισμού, έπειτα από διεθνή πρόσκληση ενδιαφέροντος, που ανακοινώθηκε πριν από έναν χρόνο.
Ο νέος διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη γεννήθηκε το 1976 στη Λα Ροσέλ της Γαλλίας και ο παππούς του δίδαξε γαλλικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών την περίοδο 1957-62. Ο ίδιος υπήρξε σύμβουλος του Γάλλου υπουργού Πολιτισμού το 2002, ενώ στη συνέχεια εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα, για να καταλήξει στο διπλωματικό σώμα, αρχικά ως μορφωτικός ακόλουθος στα Γαλλικά Ινστιτούτα της Ρώμης και του Μιλάνου και στη συνέχεια στην Αθήνα.
Η θητεία του νέου διευθυντή θα είναι πενταετής με δυνατότητα ανανέωσης. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι η θητεία του Αγγελου Δεληβορριά διήρκεσε 41 χρόνια! Ο εν λόγω διαγωνισμός πάντως ήταν διεθνής και στο πλαίσιό του εξετάστηκαν υποψήφιοι από την Ελλάδα και από το εξωτερικό.

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016

Μπαλτάς: Η Ροτόντα είναι πολιτισμικό μουσείο και όχι θρησκευτικός ναός

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΓΑ ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ
Μπαλτάς: Η Ροτόντα είναι πολιτισμικό μουσείο και όχι θρησκευτικός ναός [βίντεο]


15|01|2016







Συνάντηση με τη διοίκηση του ΚΘΒΕ και τους εκπροσώπους των εργαζομένων και των ηθοποιών, είχε ο υπουργός Πολιτισμού, Αριστείδης Μπαλτάς στη Θεσσαλονίκη

Αναφερόμενος στο θέμα των χρεών του ΚΘΒΕ και τα χρήματα που οφείλονται στους εργαζόμενους ο κ. Μπαλτάς δήλωσε ότι το Θέατρο είναι σημαντικό για τη Θεσσαλονίκη και για ολόκληρη την Ελλάδα υπάρχουν ωστόσο κάποια συγκεντρωμένα χρέη τα οποία είναι αποτελέσματα προηγούμενων κυβερνήσεων.

Σε σχετική ερώτηση για τη Ροτόντα και το σταυρό που πρόκειται να τοποθετηθεί καθώς και στις αντιδράσεις που έχει προκαλέσει αυτή η κίνηση, ο κ. Μπαλτάς είπε ότι είναι ένα πολιτισμικό μουσείο και όχι θρησκευτικός ναός.
Αναφερόμενος στις αρχαιότητες του σταθμού Βενιζέλου, στην Εγνατία και τη διατήρησής τους η μη στον σταθμό, γεγονός που έχει προκαλέσει και την διχογνωμία ανάμεσα στην Αττικό μετρό και το δήμο Θεσσαλονίκης, ο υπουργός υπογράμμισε ότι η απόφαση του υπουργείου να παραμείνει το κομμάτι του μετρό στην Εγνατία μένει ως έχει και ότι οι αντιδράσεις στο σημείο έχουν μειωθεί κατά πολύ.

κλικ VIDEO από την επίσκεψη στο σταθμό του ΜΕΤΡΟ στη Βενιζέλου 

Να σημειωθεί ότι αύριο ο κ. Μπαλτάς θα επισκεφθεί την Ροτόντα μαζί με τον δήμαρχο Γ. Μπουτάρη. Στη συνέχεια θα πάει στο σταθμό Βενιζέλου του Μετρό ενώ το μεσημέρι θα έχει συναντήσεις με διευθυντές μουσείων της πόλης.